betahaus-Barcelona.jpg

فضاهای کار اشتراکی و اهمیت آن‌ها

تاریخ انتشار : 17 تیر 1398

سیدشایان شریف

هم‌بنیان گذار فضای کار اشتراکی هیوالند

فضای کار اشتراکی

فضای کار اشتراکی، واژه‌ای است که به تازگی در اکوسیستم استارتاپی ایران شنیده می‌شود. فضای کار اشتراکی، همانطور که از نامش پیداست، مجموعه‌ای است که افراد مختلف که استخدام جایی نیستند می‌توانند در این فضا کنار هم جمع شوند و به کار و فعالیت بپردازند. فرقی نمی‌کند برنامه‌نویس آزاد کار باشید یا حسابدار، یا حتی گرافیست، نویسنده، دانشجو یا استاد، یا حتی تیم‌های استارتاپی کوچک، فضای کار اشتراکی مناسب‌ترین گزینه است که در آنجا مشغول شوند و فعالیت کنند. یکی از مفاهیمی که با گسترش فضا کارآفرینی در ایران و جهان مطرح شد همین فضای کار اشتراکی است.

فضای کار اشتراکی ؛ سبکی از کار کردن است که محیط کاری را بین افراد به اشتراک می گذارد، اغلب اشتراک یک دفتر و یا فعالیت های مستقل، نه مثل محیط های کار معمولی! “فضا های کار اشتراکی” معمولاً به یک شیوه، برنامه ریزی و اداره نمی شوند، یعنی دست افراد در اداره ی این محیط کاملاً باز است. کار کردن در این محیط بسیار جذاب تر از کار در خانه است، حتی به صورت حرفه ای.

فضای کار اشتراکی” اساساً یک انجمن اجتماعی و یا کار گروهی برای افرادیست که هنوز به صورت مستقل کار می کنند. اما قطعاً میزان موفقیت افراد در این مراکز بستگی به میزان لذت بردن افراد از کار گروهی و میزان مشارکت و تعامل آن ها دارد. با کار کردن در این محیط ها می توانید برای مشکلات کاری تان راه حل هایی پیدا کنید که شاید تا قبل از این، آن ها را غیر قابل حل می دانستید. همچنین تمرکزی که در این مراکز روی کار کردن وجود دارد شما را از شرّ حواس پرتی های کار در خانه رها می کند.

فضای کار اشتراکی” فقط محدود به قرار گرفتن در یک فضای کار فیزیکی نمی شود، بلکه هدف اول برقراری ارتباط و ایجاد تعامل بین افراد است. “همکاران” (CoWorkers) در این مراکز می توانند مزایای کار گروهی را بسیار خوب درک کنند و به ضعف ها و موانع شان برای کار در آینده پی ببرند.

فضای کار اشتراکی” در آسیا

فضای کار اشتراکی” در آسیا از زمانی محبوب شد که در مناطقی مانند هند، سنگاپور و هنگ کنگ با کمبود فضای کار مواجه شدند. “فضاهای کار اشتراکی” در هر جایی قابل دسترسی هستند؛ فضاهای مختلف در مرکز شهر ها و یا در حومه ی شهر. اگر چه این فضا ها در آسیا به پر جمعیتی اروپا نیستند اما به لحاظ فنی همپای اروپا پیشرفت کرده اند. فضای مناسب و قیمت های پایین، این مکان ها را به فضای کاملاً مناسب برای افراد تازه کاری که قصد راه اندازی کسب و کار خودشان را دارند تبدیل کرده است.

 تصورات غلط

بسیاری از تصورات غلط مربوط به تمیز دادن “فضای کار اشتراکی” از “شتابدهنده ها” است. “فضای کار اشتراکی” معمولاً اجتماعی تر و غیر رسمی تر از مراکز شتابدهنده است. در “فضا های کار اشتراکی” تمرکز روی تعامل بین افراد و رشد ایشان است نه روی سود آوری بیشتر، که این بر خلاف روند مراکز شتابدهنده است.

آمارگیری ها

آخرین برآورد در سال ۲۰۱۱ نشان می دهد که “همکاران” (CoWorkers) در سنین نهایی ۲۰ تا ۳۰ سال هستند (میانگین ۳۴ سال) که دو سوم آن ها آقا و یک سوم دیگر خانم می باشند. چهار پنجم “همکاران” دارای تحصیلات دانشگاهی در حیطه ی کاری خود هستند. اکثریت “همکاران” در تولیدات خلاقانه و یا رسانه های نوین مشغول به کارند. پرداخت حقوق کارکنان از زمانی که کارخانه های بزرگ شروع به استفاده از تجربیات “همکاران” کرده اند افزایش یافته که این رشد بیشتر در آمریکا بوده (تقریباً ۳۵% افزایش حقوق) و البته افزایش کارآیی افراد در این کارخانه ها.

چرا کاری را که در کافه یا خانه می توانیم انجام بدهیم را در یک فضای کاری اشتراکی بکنیم؟

خب، شاید سوال پیش بیاید که اگر فقط صندلی، میز و اینترنت را اجاره می دهند، چرا کار خودم را در خانه انجام ندهم؟ در پاسخ می توان به دلایل زیر اشاره کرد:

  • اهمیت شبکه سازی (Networking) در فضای کاری: استارتاپ ها در فضای کاری اشتراکی با برگزاری رویدادهای مختلف می توانند با افراد مختلف و زیادی آشنا شوند که از این میان مشتریان، همکاران یا سرمایه گذارانی نیز برایشان پیدا شود.
  • محل برگزاری جلسات: طبیعتاً در منزل نمی توان یک قرار کاری رسمی داشت!

 

مقالات مرتبط